علياء اسامه
_الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه
الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه “مش كملوا كلام لما ندى دخلت عليهم”
ندى بخوف:هند هند فين سليم:اهدي يا آنسه هي بخير دلوقتي بس مش هتقدرى تشوفيها غير لما الدكتور يسمح ندى بصت قدامها:مش أنت الضابط صاحب جاسر رامي:اه احم أنا ندى ببكاء:أنت ال عملت كده فيها يا مجرم هو أنت ايه أنت وصاحبك سليم:لا رامى أخويا مش عمل حاجه أنا ال خبطتها ندي:أنت ازاي أصلا تسوق عربيه أنت عندك كام سنه
سليم:احم ١٧
ندي:وبتسوق عربيه “مش كملوت كلامهم علشان الدكتور والممرضه دخلوا أوضة هند بسرعه” ندى بقلق:فيه ايه هما دخلوا بسرعه كده ليه فيه ايه رامي بقلق:مش عارف “شويه والدكتور خرج”
ندي:فيه ايه يا دكتور هند حالتها ايه الدكتور:هى فاقت دلوقتي الخبطه مش كانت كبيره كلها كسور خارجيه ندي:أقدر أدخلها الدكتور:اه بس ياريت متطوليش عندها لأن لسه حالتها مش مستقره إلى حدا ما “الدكتور مش كمل كلامه وندى دخلت بسرعه على أوضة هند” ندى:هندد هند بتعب:ندى ندى بدموع:ازيك يا حبيبتي ايه ال حصل دا
هند:ما أنا زى القر..ده قدامك اهو بتعيطى ليه
ندى:أنت لو كان جرالك حاجه كان ممكن أم.وت يا هند هند:لا بعد الشر عليا”دخل سليم عليهم” سليم:احم حمد الله على سلامتك يا آنسه هند هند بصت لندى:مين داندى:دا يا ستى ال خبطك بالعربيه هند بوجع:اخرتها كنت همـ,ـوت على ايد عيل صغير سليم:بس متقوليش عيل بس هند:وأنت يا أخويا سايق عربيه وأنت فى السن دا.. دا وأنا فى سنك قعدت أجمع سنتين علشان أشتري عجله سليم:وأشترتيها
هند بحسره:لا اشتريت بالفلوس ملازم سليم:يا حرام أضاف سليم بترقب:هو أنت هتعملي فيا محضر؟
هند:لا يا سيدى أنت زى أخويا مش هدمر مستقبلك بس نصيحه منى متسوقش غير لما تطلع رخص أنا سامحت غيري مش هيسامح سليم:حاضر.. أنا متشكر اوى هند:ايه يا أخواتي الأدب دا.. يا واد دا وأنا فى سنك كنت بثبت العيال فى الشارع
سليم بضحك:دا أنت نكته.. استنى هعرفك بأخويا “رامى دخل” :احم حمد الله على سلامتك يا آنسه هند هند بعصبيه:مين ال جاب البأ. ف دا هنا
سليم:دا أخويا يا آنسه هند هند:أنا عايزه أعمل بلاغ دلوقتى
سليم:ايه ال غير رأيك بس رامى بهدؤ:ممكن اخرجوا بره وتسيبونى معاها ندى باعتراض:بس
هند:لا سيبوه عايزه أسمعه “سليم وندى خرجوا وفضل هند ورامي مع بعض” رامي:من الآخر كده أنت عايزه ايه هند:أنا عايزه أعمل بلاغ دلوقتى رامى:كده كده مش هتستفادى حاجه فقولي عايزه كام هند:عايزه كام؟؟ هى أرواح الناس لعبه يا أستاذ. رامى:بالعقل كده أنا ضابط والمستشفى تبعنا يعنى مش هتقدرى توصلى لحاجه هند بغل:طب أطلع بره وأنا هوريك أنا هعمل فيك ايه أنت كنت مستنيني أتكس.ر يا رامى بس دا بعدك أنا شفت ال أمر من ال أنت ورتهولى بكتير فأنا ما عاش ولا كان ال يكس.رنى
