علياء اسامه

*قطع كلام رامي مع نفسه لما الأوضه اتفتحت وخرجت منها الست ال كانت بتكشف على هند رامى بقلق:ايه؟؟ الست:كله تمام يا رامى بيه والبنت زى الفل رامى:طيب تمام شكرا “فى الوقت دا شاف هند وهى خارجه راسها فى الأرض وبتبكى بانهيار وكانت رجلها بترتعش لدرجة إنها وقعت على الأرض وضمت نفسها جامد وفضلت تعيط بهيستريا وكانت شهقاتها عاليه جدا ورامى كان بيبص ليها بيبص ليها بندم” رامى بصوت هادي:لوسمحتى قومى يلا لسه فاضل شوية إجراءات عايزين نخلصها علشان نفرج عنك

” هند قامت من غير ما تقول ولا حرف ومشيت معاه”
*عند ندى* “الجرس رن وكان جاسر لسه فى الشركه قامت من على سريرها تشوف مين وبصت من العين السحريه وتفاجأت لما شافت ال بيخبط، ندى فتحت الباب بلهفه ودخلت فى حض.نه فى نفس الوقت ال رجع فيه جاسر…”
هند خلصت إجراءات خروجها وطلعت من القسم وفضلت تمشى وهى بتبكى ومش شايفه بعيونها وكان الوقت متأخر وفى وسط ما هي سرحانه وبتعيط جت عربيه ماشيه عاليه وصدمتها جامد وقعت هند على الأرض غرقانه فى دمها وبصت على الدنيا بصه أخيره وبعد كده غمضت عيونها بابتسامه و عند ندى”

الباب خبط وهي راحت علشان تفتح وتفاجأت لما فتحت الباب انه باباها ودخلت فى حض.نه على طول وعيطت فى نفس الوقت ال دخل فيه جاسر* جاسر بحمحمه:أهلا أهلا يا خطوه عزيزه ازيك يا عمى جلال:ازيك يا ولدى أخبارك ايه جاسر:الحمد لله.. اتفضل يا عمي تعالى ندخل
“جلال دخل هو وجاسر وندى لسه ماسكه فيه وحض.ناه” جاسر:أدخلى أعملي حاجه نشربها يا ندى
ندى برفض:لا مش هسيب بابا جلال بضحك:وه وأنا هطير إياك ندى ببكاء: أنا مش مصدقه عنيا يا بابا أنت كنت وحشتيني اويجلال:لا يا بنتى صدقي دا أنت بنتى الوحيده ال مش أقدر أستغني عنها
ندى:حبيبى يا بابا

جلال:قولي يا ولدى البت ندى عامله معاك ايه جاسر بتمثيل:ونعمه الزوجه يا عمى والله.. تخيل عمرها ما كس.رتلى كلمه جلال بفرحه:ندى بنتي دى مفيش زيها فى الدنيا دى جاسر بتريقه:اماال يا عمي “ندى كانت بتبصله بقرف” جلال:وأنت يا بنتى جاسر عامل معاكى ايه ندى:معقول يا بابا أنت بتسأل.. جاسر دا الزوج ال ربنا ابتلانى بين جلال باستغراب:نعم؟!! ندي:أقصد كرمنى بيه _تخيل يا بابا نقلنى جامعة القاهره وقالى يا بنت عمى أنت لازم تكملى علامك جلال بفرحه:حقيقى أنا فرحان منك يا جاسر انك خلتها تكمل علامك ربنا يبارك فيك يا ولدى ويكتر من أمثالك