حكاية مني بقلم منال عباس

اختى الكبيرة هى اللى جابت ليا احمد جوزى وعرفتنى بيه وقالت إنه زميلها فى الشغل الحقيقه وقعت فى حبه من أول نظرة كان وسيم وانيق جدا ولبق فى الكلام مع اول مقابله بقيت منتظرة اللحظه اللى هيجيى يتقدم ليا وياريتها ما حصلتش لأنها كانت بدايه الجحيم

اعرفكم بنفسي انا منى عندى 24 سنه جميله جدا ودا رأي الناس فيا ورثت عن امى ملايين امى اللى اتطلقت من ابويا بعد ما عرفت أنه كان متجوز من قبلها وعنده بنت اسمها سهام اكبر منى ب خمس سنين بعد موت امى ابويا واختى سهام رجعونى ليهم والحقيقه كانوا كويسين جدا معايا على عكس اللى امى كانت بتحذرنى منه للاسف صدقتهم لحد ما جه اليوم اللى خلاص هتجوز احمد فيه وكانت المفاجأة

قبل الفرح بيومين كنت قاعدة فى اوضتى براجع قايمة الحاجات اللى هتتنقل لشقتى لما سمعت صوت سهام فى البلكونه وهى بتتكلم فى التليفون

مكانش من عادتى اتسمع على حد بس اسم احمد خلانى انتبه

سمعتها بتقول بصوت واطى

متقلقش يا احمد بعد الجواز كل حاجه هتبقى باسمها زى ما اتفقنا

وقفت مكانى وقلبي دق بسرعه

قولت يمكن فاهمه غلط

لكنها كملت

المهم متنساش وعدك ليا

ساعتها حسيت ان رجلى مش شيلانى

فتحت باب الاوضه فجأه

اول ما شافتنى اتخضت وقفلت المكالمه

ابتسمت وقالت

مالك يا منى

قولتلها

كنتى بتكلمى مين

قالت بسرعه

واحده صاحبتى

بصيت فى عينيها وحسيت انها بتكدب

لكن اقنعت نفسي انى بتوهم

ليلتها معرفتش انام

وفضل كلامها يرن فى ودانى

بعدها بيوم جه يوم الفرح

الكل كان فرحان

وابويا كان مبتسم بشكل غريب

واحمد كان طول الوقت مركز معايا بطريقه خلتنى انسى شكوكى

تم الجواز وسط زغاريط وفرحه كبيره

ولما وصلنا الفندق اللى هنقضى فيه اول ليله بعد الفرح دخلت الاوضه وانا حاسه ان حياتى الجديده بدأت بقلم منال عباس

لكن وانا بغير هدومى لمحت شنطة احمد مفتوحه

وكان ظاهر منها ملف اسود

من غير قصد وقعت عينى على ورقه خارجه منه

شدتها عشان احطها جوه الملف

لكن اول ما قريت اول سطر فيها اتجمد الدم فى عروقى

لان الورقه كانت عقد توكيل عام شامل باسمى

ومكتوب فيه تاريخ بعد الجواز بيوم واحد

والصدمه الاكبر كانت فى آخر الصفحه

توقيعى انا

مع انى عمري ما شفت الورقه دى قبل كده ولا وقعت عليها فى حياتى كلها…بقلم منال عباس
فضلت ماسكة الورقة وانا مش قادرة استوعب اللى شايفاه