نوفيلا الحوت
رحيم : أدخلى. رحمه دخلت ووشها ف الأرض : عايز تتجوزنى؟. رحيم : يافتاح يا عليم … احنا على الصبح يابنتى وانا ببقا مش طايق نفسى شخصيا. رحمه : رد عليا لو سمحت. رحيم نفخ بضيق : لا مش عاوز … انا قولتلك مش بتاع جواز … انا قولتلك عاوزك وبس وعلشان اوصلك بمزاج هانكتب ورقتين عرفى.
رحمه : لا عايزني تتجوزنى رسمي غير كده لا. رحيم : ر….. ايه ياعنيا .. رسمى … مكنش يتعز .. قال رسمى قال …رسمى دة ياعنى يمين وانا مش يمين انا شمال يا كونتسه. رحمه : هو ده اللي عندى يا رسمي يا بلاش واعمل اللي انت عايزه ربنا معايا مش هيسيبني.
رحيم سكت لثوانى فكر وحس انها بتعجزة : ومالو يا كونتسه رسمى رسمى. رحمه بقهر : وعايزه فرح. رحيم اتاكد انها بتعجزة فعلا : حاض. ر … وربنا لعملك احلى فرح … اه منا مش اى حد بردوا … انا رحيم الشامى. رحمه بنرفزة : هو انت معندكش الا كلمه رحيم الشامي ….
.رحيم الشامي. رحيم باستفزاز : اه انا رحيم الشامى … واه الكلمه دى على لسانى وهاقولها دايما … دة انتى ممكن تقوليها من كتر حبك فيها. رحمه : أنا احبك انت. رحيم : امممم هاتحبينى وهاتشوفى … اخلعى بقا علشان ورايا طالعه على العيال اشوف اراد المحصول.
رحيم شك فيهم) . رحيم : كنتوا بتتكلموا فى ايه ولما شوفتونى جاى اتخرستوا . : مش حاجة ياباشا واقفين بنتسلى مش اكتر . رحيم : اممممم …بتتسلوا ..طيب يا حيلتها منك له اخبار الايرادات ايه ؟؟. حسن : زى الفل يا باشا وكل حاجة تمام … تأمرنا باى حاجة تانيه .
رحيم : اممم فى واحد اسمه على الرواى …عاوزك تجييبه وحطه فى المخزن القديم . حسن : أمرك يا باشا . رحيم : عاوزك تجهزلى ليله بكرة ولا الف ليله وليله ….بكرة هايبقا فرحى …فرح رحيم الشامى . ( لجمت الكل ووقفوا تنحوا ). رحيم : مالكوا تنحتوا ليه ؟
؟ حسن بصدمه : ها يا باشا ولا حاجة .. بس فرحك على مين لامؤا. خذة . رحيم : مع انها حاجة مش تخصك … بس انا هاريح فضولك … على البت بايعه الكبدة . حسن بتسرع : رحيم مسكه من ر. قبته وتقريبا خن. قه وكان بيطلع فى الروح ).
رحيم بغض*ب : اما تلهفك … حسك عينك اشوفك بتبص ناحيه المقر …هاطلع عينك . حسن بيتكلم بضعف : هامو-ت يا كبير. رحيم زقه فى الارض : الكلام ليكوا كلكوا … اللى هايبص الناحيه دى … هاوا وقدام الحارة كلها ….جهزوا بكرة للفرح واعزموا كل التجار … عاوزاها ليله محصلتش.
